29 Ekim 2010 Cuma
26 Ekim 2010 Salı
Üstada saygı ... Yaşotuzbeş 100 yaşında ...
Cahit Sıtkı Tarancı, doğumunun 100. yılında anılacak
Şair Cahit Sıtkı Tarancı, doğumunun 100. yılında, İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nce düzenlenen bir etkinlikle anılacak.
İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kültür A.Ş'den yapılan yazılı açıklamaya göre, '35 yaş şairi' olarak bilinen Tarancı için, 30 Ekim Cumartesi günü Tarık Zafer Tunaya Kültür Merkezi'nde anma töreni düzenlenecek. Törende, Cahit Sıtkı Tarancı, yalnızca şair kimliğiyle değil, hikayeleri, mektupları ve şiir çevirileri ile de ele alınacak.
Açık oturuma, yazarlar Atilla Birkiye, Zeki Coşkun, Ali Çolak ve şair Salih Bolat konuşmacı olarak katılacak.
haberturk
| OTUZ BEŞ YAŞ ŞİİRİ |
| Yaş otuz beş! Yolun yarısı eder. Dante gibi ortasındayız ömrün. Delikanlı çağımızdaki cevher, Yalvarmak, yakarmak nafile bugün, Gözünün yaşına bakmadan gider. Şakaklarıma kar mı yağdı ne? Benim mi Allahım bu çizgili yüz? Ya gözler altındaki mor halkalar? Neden böyle düşman görünüyorsunuz; Yıllar yılı dost bildiğim aynalar? Zamanla nasıl değişiyor insan! Hangi resmime baksam ben değilim: Nerde o günler, o şevk, o heyecan? Bu güler yüzlü adam ben değilim Yalandır kaygısız olduğum yalan. Hayal meyal şeylerden ilk aşkımız; Hatırası bile yabancı gelir. Hayata beraber başladığımız Dostlarla da yollar ayrıldı bir bir; Gittikçe artıyor yalnızlığımız Gökyüzünün başka rengi de varmış! Geç farkettim taşın sert olduğunu. Su insanı boğar, ateş yakarmış! Her doğan günün bir dert olduğunu, İnsan bu yaşa gelince anlarmış. Ayva sarı nar kırmızı sonbahar! Her yıl biraz daha benimsediğim. Ne dönüp duruyor havada kuşlar? Nerden çıktı bu cenaze? Ölen kim? Bu kaçıncı bahçe gördüm tarumar. N'eylesin ölüm herkezin başında. Uyudun uyanamadın olacak Kim bilir nerde, nasıl, kaç yaşında? Bir namazlık saltanatın olacak. Taht misali o musalla taşında. |
Cahit Sıtkı Tarancı |
19 Ekim 2010 Salı
Buzdan kalp ...
Yüreğindeki buzu eritmedikçe gelme yanıma
Ya kalbini sil kalbimin sıcaklığıyla
Yada dokun gül dudaklarınla dudağıma
Buzdan bir kalp sevemez asla
Ne havan etkiler beni nede güzel saçların
Yoksa kalbinde birazcık sevgim
Kalbime dokunmadıkça bilemezsin
Seni sebepsizce neden sevdim
Yüreğindeki buzu eritmedikçe sevme beni
Sevemezsinde zaten varken kalbinde başka bir sevgi
Sana saraylar vadetmedim
Tutamayacağım sözler hiç vermedim
Seni ben sebepsizce çıkarsızca sevdim
Yakışmadı sözlerin sebepsizce gidişin
Bilemezsin bilemeyeceksin
Bir şeyi anlamadın sen kimsin
Giderken kalbimin kapılarınıda kapattın
Açılmaz bir daha senin gibi vefasızlara .
Senin gibi yalancı kalp hırsızlarına .
Halil KARASAKAL -İzmir
13 Ekim 2010 Çarşamba
Tutku-Aşk-Sevgi
Bir papatya tarlası düşün.. İlkbahar ayı.. Ve sen, onun yanından geçen yolda yürüyorsun... Ve o papatya tarlasında bir papatya dikkatini çeker.. Binlercesinden birisidir ama sen, onun yanına gidersin.. Onda seni çeken bir şeyler vardır .. O papatyayı olduğu yerden koparırsın .. Sadece senin olsun istersin, sadece senin .. Öleceğini düşünmeden. Ve gidersin o tarladan ... İçindeki şiddetin durduramadığı bir bencillik ama bir o kadar güzel ve hapsedici.
İşte bu TUTKU..
Yine o tarlanın kenarındaki yolda yürüyorsundur.. Yine milyonlarcası arasında bir tanesi seni çeker.. Yaklaşırsın, yanına gidersin o papatyanın.. Gözlerin başkasını görmez olur o an. Onun için herşeyi yapmak istersin... Dokunmak istersin.. Dokunamazsin, orda, onunla ölmek istersin. Ama birden hafif bir rüzgar eser ve bir başka güzel çiçek kokusu gelir burnuna.. Dayanamazsın onun kokusuna.. Unutturur herşeyi bir anda ve o kokunun geldiği yöne gidersin.. O papatya orda kalmıştır, yüreğinin bir kenarında.. Paylaşılmamıştır bir çok şey.. Unutulmaz belki ama geri de dönülmez ona..
İşte bu AŞK...
Yine o yoldasın.. Papatya tarlasının yanından geçen.. Ve yine bir papatya ... Milyonlarcasının içinde seni çeker.. Gidersin yanına.. Orda kalakalırsın.. O hiç ölmesin diye her şeyi yaparsın.. Tüm gücünle onunla olmak istersin.. Oradan seni koparacak hiç bir güç olmadığına inanırsın.. Ve orda onunla ölene kadar birlikte kalırsın...
İşte bu da SEVGİ ..
Ahmet ALTAN
güzel paylaşımınız için teşekkürler Dilek Hn.
İşte bu TUTKU..
Yine o tarlanın kenarındaki yolda yürüyorsundur.. Yine milyonlarcası arasında bir tanesi seni çeker.. Yaklaşırsın, yanına gidersin o papatyanın.. Gözlerin başkasını görmez olur o an. Onun için herşeyi yapmak istersin... Dokunmak istersin.. Dokunamazsin, orda, onunla ölmek istersin. Ama birden hafif bir rüzgar eser ve bir başka güzel çiçek kokusu gelir burnuna.. Dayanamazsın onun kokusuna.. Unutturur herşeyi bir anda ve o kokunun geldiği yöne gidersin.. O papatya orda kalmıştır, yüreğinin bir kenarında.. Paylaşılmamıştır bir çok şey.. Unutulmaz belki ama geri de dönülmez ona..
İşte bu AŞK...
Yine o yoldasın.. Papatya tarlasının yanından geçen.. Ve yine bir papatya ... Milyonlarcasının içinde seni çeker.. Gidersin yanına.. Orda kalakalırsın.. O hiç ölmesin diye her şeyi yaparsın.. Tüm gücünle onunla olmak istersin.. Oradan seni koparacak hiç bir güç olmadığına inanırsın.. Ve orda onunla ölene kadar birlikte kalırsın...
İşte bu da SEVGİ ..
Ahmet ALTAN
güzel paylaşımınız için teşekkürler Dilek Hn.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)



